kocioł grzewczy, kotły grzewcze

Kocioł centralnego ogrzewania – urządzenie do spalania paliw stałych (węgla, drewna, koksu, itp.), gazowych (gaz ziemny, płynny), olejowych (olej opałowy) w celu podgrzania nośnika ciepła (najczęściej jest to woda) cyrkulującego w obiegu centralnego ogrzewania.
Nowoczesne kotły c.o. posiadają automatyczny podajnik paliwa i wentylator wdmuchujący powietrze do paleniska. Wystarczy ustawić temperaturę wody na sterowniku mikroprocesorowym, a sterownik zajmie się utrzymaniem wybranej temperatury wody. Takie sterowniki mają też zabezpieczenie przed zagotowaniem się wody w instalacji.

W odróżnieniu od pieca, który wytworzone ciepło oddaje do otoczenia, kocioł oddaje ciepło substancji przenoszącej je, a podgrzane medium przenoszone jest w inne miejsce, np. do grzejnika, gdzie jest wykorzystywane kotły grzewcze, kolektory słoneczne .

W potocznym rozumieniu kocioł centralnego ogrzewania błędnie nazywany jest z piecem. Piec to urządzenie, gdzie wyzwalająca się w czasie spalania energia cieplna jest akumulowana w substancji ceramicznej (np. cegła szamotowa). W kotle energia cieplna akumulowana jest w wodzie lub innym płynie, a ewentualnie użyta w budowie kotła ceramika stanowi warstwę izolacyjną. Wodę gotuje się nie w piecu, ale w kotle.



Podział kotłów [edytuj]
w zależności od materiału użytego do ich budowy:
żeliwne
stalowe
w zależności od rodzaju nośnika ciepła:
kotły wodne,
kotły niskotemperaturowe: tzasilania < 100°C
kotły średniociśnieniowe: 100°C ≤ tzasilania < 115°C,
kotły wysokotemperaturowe: tzasilania ≥ 115°C,
kotły parowe,
kotły niskiego ciśnienia: p ≤ 0,17 MPa,
kotły wysokiego ciśnienia: p > 0,17 MPa.
ze względu na rodzaj spalanego paliwa:
kotły na paliwo stałe (np. węgiel),
kotły na paliwo ciekłe (np. olej),
kotły na paliwo gazowe (np. gaz ziemny).